انتخابات ۲۲ خرداد ورق روابط خارجی ایران با غرب را برگرداند و برخلاف آنچه قبل از انتخابات تصور می شد اکنون هیچ امیدی بهبود روابط با غرب نیست بلکه به نظر می رسد اوضاع هر روز بدتر از وضع موجود هم خواهد شد. این روزها اخباری که زیاد می شنویم رد و بدل شدن سخنان تند و تنش زا از سوی طرفین است که نمونه اخیر آن حرف های اوباما است که از طرفداران موسوی به عنوان کسانی که خواهان بهبود روابط ایران و غرب هستند نام برده بود.  احضار سفرا هم که به مساله ای عادی در دو طرف تبدیل شده است.

اینگونه حرفهای مداخله جویانه در حالی طرح می شود که اوباما پس از انتخابات و حتی پس از شروع درگیری های داخلی خیلی با مدارا صحبت کرد و  این مساله را مساله ای داخلی نامید که فقط نگرانی امریکا را برانگیخته است. این تند شدن لحن اوباما در حالی بود که حتی در زمانی که اوباما با احترام هم حرف زد احمدی نژاد سعی کرد تمام مشکلات را به غرب و امریکا نسبت دهد و این رد و بدل شدن اتهامات باعث شد هر روز سخنان تندتری از طرفین شنیده شود. سخن دیگری هم که دیروز از اوباما نقل شد این بود که وی مذاکره مستقیم با ایران را فعلا منتفی دانسته است. باراک اوباما همچنین «شجاعت معترضان ایرانی در مواجهه با وحشیگری» را ستود و انتخاب مجدد محمود احمدی‌نژاد به عنوان رئیس جمهور را تردیدآمیز توصیف کرد.
 همه این رویدادها تنها در طول یک هفته روابط ایران و غرب و به خصوص امریکا را در هاله ای از ابهام فرو برد.

انگلیس هم که قبلا و  خصوصا در طول چهار سال گذشته روابط پرتنشی با ایران داشته است پس از خطبه های نمازجمعه رهبر و محکوم کردن پیاپی انگلیس توسط مقامات ایران روابط خود را به پایین ترین سطح ممکن تنزل داده است. در مورد فرانسه و آلمان هم اتفاقات مشابهی افتاده است.

دلایل متعددی را می توان برای این روند نگران کننده متصور بود. یکی از این دلایل شاید دلگرمی غربیان به بحران داخلی ایران باشد که آنها را به این تصور واداشت که به این وسیله می توان بر دامنه بحران افزود. دلیل دیگر سیاست خارجه مهاجم دولت احمدی نژاد است که البته توسط رهبری هم تایید شد. اما دلیلی که کمتر به آن پرداخته می شود ادبیات منحصر به فرد دستگاه دیپلماسی ایران و در راس آن احمدی نژاد است که خصوصا در مواقع بحران و تنش از تمامی عرفهای بین المللی به راحتی عدول می کنند و با ادبیات بد و بیراه گونه کشورهای دیگر را خطاب قرار می دهند. نمونه هایی از این ادبیات را که در دو سه روز اخیر احمدی نژاد به زبان رانده با هم مرور می کنیم:

ماهيت مستكبران هيچ تغييري نكرد ولي با ريختن دندان‌هايشان و همچنين افتادن يال و كوپالشان، توانايي انجام اقدامات گذشته را ندارند.

 ما از دولت انگلیس و برخی کشورهای اروپایی که عملکرد آنها معلوم است و حتی در میان مردم خود نیز آبرویی ندارند چرا که این افراد تعدادی آدم عقب‌افتاده سیاسی هستند که حتی نمی‌توانند کشور خود را اداره کنند، انتظاری جز این نداریم.

خود را اصلاح کنید چرا که ما نمی خواهیم آن افتضاحات دوران بوش تکرار شود. بدانید ملت ایران به شما اجازه نخواهند داد که با چنین ادبیات گستاخانه ای با مردم ایران صحبت کنید.

ما از چند كشور اروپايي كه وضعيت آنها مشخص است و حتي نمي‌توانند خود و كشورشان را اداره كند انتظاري نداريم اما از آقاي اوباما تعجب مي‌كنيم كه چرا در امور داخلي ايران دخالت كرد و اظهار نظراتي را خارج از عرف و ادب مطرح كرد در حالي كه او دم از تغيير مي‌زند البته اين اشتباه ، مشت آنها را براي ملت ايران و همه ملت‌هاي جهان باز كرد و نقاب را از چهره آنها كنار زد.

ملت ايران يك ملت با فرهنگ بود و زماني كه شما خواندن و نوشتن هم بلد نبوديد اين ملت دانشمندان و بزرگان زيادي داشت و دنيا امروز مديون اين ملت است و شما چگونه مي‌خواهيد با چنين موضع‌گيري‌هاي در دايره ملت ايران قرار بگيريد.

با چنین ادبیاتی توقع تغییر در روابط واقعا انتظار بیهوده ای است. امید که مشاوران دلسوز رییس جمهور در این مورد به وی تذکر جدی بدهند تا بیش از این هزینه اینگونه سخنان توسط ملت ایران پرداخت نشود. سی سال تجربه تنش زایی در روابط خارجه فکر می کنم برای فهمیدن بی فایده بودن جنگیدن با تمام دنیا بس باشد.