در حالی که تنها ۱۵ روز تا انتخابات امریکا باقی مانده همه چیز به نفع اوباما به نظر می رسد. اوضاع بد اقتصاد امریکا در بهترین وقت خود را نشان داد ودرست پیش از انتخابات رای های بسیاری را به طرف اوباما سوق داد. اوضاع بد افغانستان و اعتراف بوش به شکست سیاستهایش در این کشور در کنار پرونده همچنان گشوده هسته ای ایران همه و همه حاکی از شانس زیاد اوباما در مقابل رقیب جمهوری خواهش است. نظرسنجی ها هم دائم فاصله گرفتن اوباما از مک کین را نشان می دهند و دموکراتها را امیدوار می کنند تا پس از ۸سال به کاخ سفید راه یابند.
اما یک نکته را نیز نباید فراموش کرد که در دو انتخابات قبلی نیز نامزدهای دموکرات دقیقا با وضعیت مشابه و با پیش بودن از بوش وبا رای بسیار نزدیک بازنده شدند وامکان تکرار آن نیز بسیار محتمل است چرا که اوباما چند نکته منفی در پرونده خود دارد که باعث می شود بسیاری از لابی های قدرتمند امریکا برای عدم موفقیت وی تلاش کنند . سیاه پوست بودن وی - نرمش درسیاست خارجه خصوصا در مورد ایران- سابقه انتساب به مسلمانان- شهرت وی در نرمش با دشمنان اسراییل و... بخشی از دلایلی است که او را مورد غضب بسیاری از قدرتمندان در امریکا ساخته است. جالب آنکه واشنگتن پست مانند دو دوره قبل که از کری و الگور حمایت کرده بود از اوباما حمایت کرده تا تکرار وقایع انتخابات قبلی محتمل به نظر بیاید.
حال اگر فرض کنیم رویای اولین رییس جمهور سیه چرده امریکا به واقعیت بپیوندد - این رخداد برای ایران چه نفعی دارد؟
علیرغم تصور بسیاری که فکرمی کنند با انتخاب اوباما همه مشکلات ایران حل می شود و خبرگزاری هایی که با آب و تاب فراوان خبر پیشی گرفتن اوباما را منعکس می کنند معتقدم اوباما شعارهای معتدلی که مطرح می کند صرفا ابزار انتخاباتی است و کاربردش ۱۵ روز دیگرمنقضی می شود. ساختار سیاسی امریکا به طرزی چیده شده است که به طرزی آهنین غیر قابل تغییر و نفوذ است و اگر اوباما تعهد به همکاری با لابی های قدرتمند درون امریکا را نداده بود هرگز تا این مرحله از انتخابات هم نمی رسید چه برسد به اینکه رییس جمهور شود. اوباما اگر تضمین های قوی برای ادامه تامین منافع بزرگان و قدرتمندان امریکا را نداده باشد هرگز رییس جمهور نمی شود و حتی اجازه کاندیداتوری هم نمی یافت.
بنابراین به آنانی که دل به انتخاب وی خوش کرده اند می گویم که اگر او هم بخواهد با ما باشد نمی تواند.
