نمی دانم ملت ایران را باید ملتی خوش شانس دانست یا بدشانس. نفت این طلای سیاه که این روزها گرانبها تر هم شده کانون توجه همه دنیا شده و آنچه که امروز همه چیز ما را تحت الشعاع قرار داده این ماده بدبوست. اجلاس وزیران اوپک با حضور رییس جمهور امروز یکی از مهمترین کانونهای توجه رسانه هاست چرا که تاثیرگذارترین نهاد در قیمت و تولید نفت اوپک است و امروز رییس جمهور ما با اعتماد به نفس کامل به عنوان نماینده دو یا سومین تولیدکننده نفت دنیا بر صندلی خود تکیه می زند و به این نعمت خدادادی می نازد.
چه بسیار کشورهایی که آرزو می کنند یک دهم و حتی یک صدم نفت ایران را داشتند تا خوشبخت ترین کشور دنیا باشند. اما همیشه هم داشتن این نعمتها خوب نیست چنانچه برای ما هیچ وقت خوب نبوده.
حال فرض کنیم اگر ایران نفت نداشت چه اتفاقی می افتاد:
۱-قطعا منطقه ما بسیار امنتر از حالا بود. امریکا نیازی نبود به بهانه سلاح کشتار جمعی و صدور دیپلماسی به عراق و افغانستان و... حمله کند. اسراییلی در منطقه ایجاد نمی شد و این جنگ و دعواها اصلا وجود نداشت. منطقه ما میشد مثل مثلا جنوبشرق آسیا. امن و امان.
۲- احتمال قوی (مطمئن نیستم!) مردم ما هم کار می کردند. در حال حاضر مردم ما همه کار می کنند ولی درصد زیادی از ما فقط نشسته ایم تا ببینیم جیره نفت ما چگونه داده می شود. از دولت کار اداری و پشت میز نشینی می خواهیم. از دولت سوبسید و یارانه می خواهیم. از دولت آبادی و عمران می خواهیم. بدون اینکه یکبار توی عمرمان مالیات واقعی داده باشیم. احتمال زیاد اگر نفتی نبود به فکر می افتادیم مثل اجدادمان کار کنیم.
۳- یقینا حاکمان سالمتر و دولت کوچکتری داشتیم: به همه توهین نمی کنم ولی این پول نفت خیلی از مسئولین میانی ما را با اشتها کرده است که اگر نفتی نبود قطعا خبری از این حرفها هم نبود و بسیاری از این بروکراسی های زائد و دکان و دستگاههای اضافی به وجود نمی آمد و این انگلها اگر هم به وجود می آمدند از گشنگی می مردند و چیزی بهشان نمی رسید.
۴-کمتر داعیه جهانی شدن داشتیم: احتمالا دیگر اینقدر به کار دنیا کار نداشتیم و سعی می کردیم سرمان به کار خودمان باشد و اصطلاحا کلاه خودمان را سفت بچسبیم تا باد نبرد. کمتر قلدری میکردیم و سعی می کردین دیپلماسی قوی تری داشته باشیم تا از منافع ارتباط با دیگران بهره مند شویم. احتمالا داعیه حمایت از مستضعفان دنیا را هم نداشتیم.
۵-قطب اقتصادی منطقه بودیم: اگر نفت نبود ما از هر لحاظ از کشورهای منطقه جلو بودیم. نیروی انسانی- معادن- کشاورزی- تاریخ تمدن و فرهنگ ما در منطقه قطعا ایران را به ممتازترین کشور منطقه تبدیل می کرد. البته به شرط آنکه فکر کنید که کشورهای منطقه هیچکدام نفت نداشتند.
این نعمت بزرگ فعلا که بلای بزرگی برایمان شده است و جز دردسر چیزی به همراه نداشته است. مخصوصا حالا که گران هم شده همه به نوعی می خواهند ما را کله پا کنند.
به عبارتی باید به نفت بگوییم: ما را به خیر تو کار نیست شر مرسان
