امریکا رو ول کنید! عربها را بگیرید!

مرگ صدام اگر هیچ فایده ای هم  نداشت باعث شد برخی خود را به خوبی معرفی کنند تا همه بدانند که زمامداران کشورهای موسوم به اسلامی چه کسانی هستند و از کجا خط می گیرند. این روزها مواضع تند کشورهای عربی در قبال ایران و تشدید بحث خلیج عربی و دخیل دانستن ایران در مسائل عراق و لبنان و سایر تهمتهای دیگر نشانگر تحریکی است که این کشورها از سوی غرب برای مقابله با ایران می شوند. ظاهرا با این تحریکها عزیزانمان در کاخهایشان احساس خطر کردند و خطر درجه یک را برای پایه های سست تخت پادشاهیشان  ایران می دانند. آنان به خوبی واقفند که اگر فرهنگ شیعی و انقلابی ایران به کشورهای آنان سرایت کند دیگر جایی در حکومت ندارند و باید با این تختهای موروثی خداحافظی کنند. وقتی مفتی بزرگ عرب در خطبه های نماز جمعه خود از صدام تمجید می کند و می گوید او قطعا به بهشت خواهد رفت چون توبه کرده است  و به سران ایران می گوید دست از کشتار سنی ها در عراق بردارید!!!! آن موقع به عمق فاجعه پی می بریم. جنگ لبنان و ناجوانمردی اعراب را هم حافظه تاریخی مردم مسلمان دنیا فراموش نخواهد کرد.برخورد آنان با فلسطینیان و حماس هم که نیاز به یادآوری ندارد. و البته عراق و کشتار شیعیان که با حمایت مستقیم سعودی ها صورت می گیرد.

 امروز به یاد آن ضرب المثل مشهور افتادم که در مسابقه فوتبال مربی به بازیکنان بعد از اینکه یکی از مدافعان چند گل به دروازه خودی زد گفت رونالدو را ول کنید غضنفر را بگیرید!! 

کاهش محبوبیت احمدی نژاد....؟

در روزهای اخیر و خصوصا بعد از انتخابات صحبتی که زیاد به میان آمده کاهش محبوبیت رییس جمهور در میان مردم بوده است.اما با توجه به اینکه در کشور ما هیچ منبع رسمی و موسسه نظرسنجی معتبری وجود ندارد این فرضیه برخی منابع در حد ادعایی اثبات نشده باقی می ماند. اما غرض از طرح این موضوع آسیب شناسی عملکرد دولت نهم و نقاطی که امکان دارد رییس جمهوراز آن ضربه بخورد است.  

1-تورم و مشکلات معیشتی مردم:طرح این مورد شاید کمی به نظر سطحی برسد اما تجربه ثابت کرده مساله معیشت مردم یکی از مهمترین نقاطی است که بر محبوبیت مسئولان کشور اثرگذاری مستقیم داشته و دارد. خاطره کاهش بی سابقه محبوبیت هاشمی پس از تورم های کمر شکن دوران سازندگی گویای همین نکته است. افزایش نقدینگی در دست اقشار جامعه به علت عدم وجود امنیت سرمایه گذاری و نبود زیرساختهای اقتصادی و همچنین اعطای وام های بی رویه به مردم و سیاستهای مداخله گرانه دولت در اقتصاد همه و همه باعث بروز تورمی قابل پیش بینی در پایان امسال شده و همچنان هم ادامه خواهد یافت واین یکی از نقاط تاریکی است که قطعا بر کاهش محبوبیت احمدی نژاد تاثیرگذار خواهد بود.

2-دیپلماسی مهاجم و رادیکال: اگر چه اکثر صاحبنظران بر اثربخشی و امتیاز این دیپلماسی اذعان کرده اند اما باید پذیرفت که این دیپلماسی تاکتیکی پر خطر وبه سان بر لبه تیغ راه رفتن است. در تحولات آتی کوچکترین خطایی در روابط بین الملل اثرات غیرقابل جبرانی را بر اقتصاد و سایر آیتم های تاثیر گذار بر محبوبیت دولت خواهد گذارد.

3-قدرت گرفتن اصولگرایان مخالف احمدی نژاد: امروز دیگر بر همه واضح شده که عده ای از اصولگرایان با مشی و مرام احمدی نژاد به شدت مشکل دارند و هر جا که بتوانند به تضعیف وی می پردازند. پیروزی این طیف در مقابل شکست طرفداران احمدی نژاد در انتخابات اخیر این جریان را مصمم تر ساخت تا تلاش خود را بنمایند که چهار سال بعدی را به احمدی نژاد نسپارند و به فکر جایگزینی مناسب از جناح خود باشند.

4-جناح هاشمی و تلاش آنان برای تخریب این دولت: اگر خطبه های عید قربان را گوش کرده باشید متوجه می شوید که هاشمی باز هم به صورت جدی در میدان حضور دارد و به پشتوانه حمایت باند قدرتمند اقتصادی و سیاسی خود که در جای جای دولت نهم نیز صاحب نفوذ هستند از هیچ گونه تلاشی برای تخریب مرام و مسلک احمدی نژاد و نه تنها شخص وی فروگذار نمی کند. هاشمی از ابتدای انقلاب تا کنون همیشه یکپای معادلات سیاسی بوده و همچنان هم نظریه کسانی را که پس از انتخابات ریاست جمهوری اخیر وی را مهره ای سوخته و از رده خارج تصورمیکردند را نفی می کند.

5-کاهش محتمل قیمت نفت:کاهش قیمت نفت در روزهای آغازین سال 2007 به دولت این گوشزد را نمود که زیاد بر قیمت بالای نفت هم نمی توان اتکا کرد و اگر این اتفاق بیفتد دلارهای نفتی هم که برای ایشان محبوبیت کسب می کردند از دست می رود.

6-ناامیدی مردم از تحقق وعده ها: وعده های احمدی نژاد خصوصا در سفرهای استانی هیئت دولت اگر به همین منوال اثری مستقیم بر زندگی مردم نگذارند باعث ناامیدی مردم از وی خواهد شد که این می تواند با چاشنی تخریبهای بدخواهان وی اثری فوق العاده بر کاهش محبوبیت وی بگذارد. بدون قصد تخریب وی باید بگویم که اکثر شعارهای وی قابل تحقیق نیستند و این آفتی بزرگ در راه اوست.

با همه این اوصاف هنوز هم احمدی نژاد را می توان خوش شانس ترین رییس جمهور دوره انقلاب نامید و تنها با نیم نگاهی به اوضاع دولتهای قبلی متوجه فرصت طلایی وی برای انجام کارهای بزرگ و کسب محبوبیت می شویم. به یادآورید دولت هاشمی را در روزهای بعد از جنگ تا به آسانی نسبی کار وی پی ببرید.

 ۲۰۰۶ با پایانی خوش برای بوش؟!!

هر چند سال ۲۰۰۶ از چند جهت سال جهنمی برای بوش بود ولی پایان آن چند مرحم بر زخمهای وی گذاشت. با نگاهی گذرا به رویدادهای سال ۲۰۰۶ میلادی خواهیم دید که چند ناکامی بزرگ برای سیاستهای دولت امریکا خصوصا در منطقه خاورمیانه سال سیاهی را برای ایشان رقم زد به چند رویداد قابل توجه امسال مروری می کنیم:

۱-ناکامی امریکا در تامین امنیت عراق

۲-شکست مفتضحانه اسراییل از حزب الله

۳-پیروزی مجدد مخالفان امریکا در چند کشور از جمله در امریکای لاتین

۴-عدم دستیابی به موفقیت در جهت ایجاد اجماع قوی و موثر در برخورد سیاسی و حتی نظامی با ایران

۵-شکست جمهوریخواهان در انتخابات کنگره

۶-عدم پیروزی کامل در شکست جنبش حماس و کنترل منطقه به نفع اسراییل

اما با همه این اوصاف پایان سال با دو رویداد  از رنج ناشی از این ناکامی ها را کاست و آن دو همان صدور قطعنامه ای هر چند ضعیف حاوی تحریم ایران و اعدام صدام بود که توانست افکار عمومی مخالف بوش را کمی تلطیف و تعدیل کرد.

شاید بوش هیچگاه فکر نمی کرد که در این سال این همه دچار زحمت شود و سال ۲۰۰۶ را به عنوان سالی سیاه به دفترچه خاطراتش بسپرد. وی هر چقدر هم که تلاش کند این سال را سالی موفق و خوب ارزیابی کند ، افکار عمومی دنیا و تحلیلگران سیاسی ناکامی های متعدد وی را نمی توانند فراموش کنند.

قطعنامه بی خاصیت....

بالاخره بعد از کش و قوس فراوان امریکا موفق شد قطعنامه ای بی اثر و بی خاصیت را که فقط جنبه تبلیغاتی و جنجالی دارد را به تصویب برساند . چند نکته در این میان حایز اهمیت است:

۱-تصویب این قطعنامه که امریکا آن را از آب و گل بیرون کشید پیروزی دیپلماتیکی برای امریکا به شمار می آید و رجز خوانی های آنان که در داخل سانسور شده حاکی از انتظاری است که انان برای بهره برداری از قطعنامه می کشیدند . به طور مثال آقای برنز نفس صدور قطعنامه شورای امنيت عليه ايران را تحولی مهم دانسته و آن را برای ايران تحقيرآميز خوانده است و خانم رایس هم تاکيد کرد که شورای امنيت با تصويب اين قطعنامه به اتفاق آرا پيام محکمی به ايران فرستاده است.

۲-این قطعنامه قطعا روی روابط بین الملل ما اثر منفی خواهد گذاشت و شکی در بین نیست که در دراز مدت به نفع ما نیست . قصد دارم بعضی دیدگاههای فوق العاده خوشبینانه وساده انگارانه را نفی کنم.

۳-تحریم های موجود در این قطعنامه اثر چندانی در اقتصاد ما نخواهد گذاشت چون قبل از این هم همه این موارد توسط این کشورها از ما دریغ می شد و تنها اثر این قطعنامه بر اقتصاد ما اثر روانی آن خواهد بود.

۴-شورای امنیت پس از شصت روز که باز هم ایران تمکین نخواهد کرد وارد مذاکره طولانی و سخت و پر چالشی خواهد شد که احتمالا ماهها طول خواهد کشید. کشورهای غربی باز هم تلاش خواهند کرد که چین و روسیه را به تحریم های اقتصادی علیه ایران راضی نمایند که این دو کشور به علت منافع استراتژیک خود به سادگی زیر بار این تحریم ها نخواهند رفت و بعد از ماهها احتمالا دوباره قطعنامه ای کم اثر اما شدیدتر به تصویب می رسد.

۵-تا آن موقع احتمالا ایران به فرآوری اورانیم با خلوص بالا حتی جهت استفاده در سلاحهای اتمی هم دست خواهد یافت و بوش قطعا یک شکست خورده به جهانیان معرفی می شود.

۶-تحولات عراق و لبنان و فلسطین تاثیر مستقیمی بر نحوه رفتار امریکا خواهد گذاشت و شرایط فعلی اگر ادامه پیدا کند این معادله به نفع ایران خواهد بود نه امریکا.

واقع بینی در میان مردم ایران تنها نیاز امروز ماست. خوشبینی بیش از حد و برخورد رادیکال و بی منطق با این واقعه هر دو ما را به ضرری غیر قابل برگشت دچار خواهد کرد و در عین حال وا دادن و انتقاد از ادامه حرکت ایران حداقل در شرایط فعلی به نفع ما نخواهد بود .