گهی پشت به زین و گهی زین به پشت

مطلب این هفته کمی با تاخیر تقدیم حضور شد که به دلیل انتظار برای اعلام نتایج قطعی انتخابات بود. در دموکراسی تناوب و جابجا شدن احزاب امری کاملا شناخته شده است. هر چند مردم ایران هیچ گاه پایبند به رسوم شناخته شده دنیا نیستند و اصالتا کارهایی می کنند که همه انگشت به دهان می مانند و محللین همه سردرگم می شوند ولی لااقل در این دوره اثبات شد که تناوب در اقبال مردم به جناحهای دوگانه دارد در رفتار مردم ما نهادینه می شود و جناحها را به نوبت به قدرت می رسانند. تعجب نکنید می دانم که اصولگرایان هنوز اکثریت را در دست دارند و نتیجه اولیه حاکی از پیروزی آنان است اما آنچه که باعث شد این بحث را به میان آورم این احساس بود که اصلاح طلبان مجددان از انزوای کامل در آمده اند و با برنامه ریزی و البته اقبال مجدد مردم باز هم سری در سران در آوردند و به پیروزی نسبی هم در بعضی شهرها دست یافتند. این نشان دهنده این است که احتمالا این روند ادامه پیدا خواهد کرد و آنان در مجلس آتی و شاید ریاست جمهوری هم حرفی برای گفتن دارند. اما گذشته از این عوامل دیگری از پیروزی اصولگرایان در این انتخابات جلوگیری کرد که تعدادی از آن به نظر چنین است:

۱-باز هم عدم دستیابی به لیست واحد: داستان جدیدی نیست و همه عادت کرده ایم که اصولگرایان نمی توانند سر یک سفره غذا بخورند و این دوره هم با اسامی مختلفی ائتلاف کردند که مهمترین آنها اصولگرایان و ائتلاف موسوم به رایحه خوش خدمت بود که اگر آنها ائتلاف می کردند قطعا بسیاری از کرسی ها را از دست نمی دادند.

۲-مشارکت بالای مردم: کاملا طبیعی است اگر مشارکت بالا باشد تعدادی که کمتر پایبند به شرکت در انتخابات هستند خواهند آمد و این به نفع اصلاح طلبان و به ضرر اصولگرایان است که پای ثابت رای دهندگان به نفع آنها رای می دهند. شاید اتفاق نظر  اپوزیسیون ها در عدم تحریم انتخابات هم به مشارکت بالا کمک کرد. 

۳-شاید نوعی اخطار به دولت نهم: بله ، بهتر است دولت این انتخابات را نوعی اخطار به خود تلقی کند . چون محبوبیت احمدی نژاد که خیلی هم در آن  اغراق شده است ظاهرا آنگونه هم که فکر می شد نیست و این فرضیه وقتی تقویت می شود که ائتلاف رایحه خوش خدمت که منسوب به وی هم هست در اکثر شهرها شکست سنگینی خورد. 

۴-عملکرد ضعیف شهرداری های دوره قبل شورا:لااقل در برخی شهرهای بزرگ عملکرد شوراها در انتخاب و رهبری شورا آنچنانکه باید قدرتمند و ارضا کننده نبود و مردم را به آزمون گروه مقابل واداشت.

۵-غرور و برنامه ریزی نامناسب و در نتیجه انتخاب کاندیداهای ضعیف: غرور ناشی از پیروزی های پی در پی و محبوبیت اغراق شده احمدی نژاد سبب شد که اصولگرایان قضیه را تمام شده بدانند و و فکر کنند مردم منتظرند آنها لب تر کنند و کاندیداهای خود را اعلام کنند تا به ایشان رای دهند. کاندیداهای بسیار ضعیف در برخی از شهرها و حتی تبلیغات ضعیف آنان موجب آنچه گفته شد گشت.

۶-درگیری اصولگرایان در مناصب دولتی: اکثر فعالان اصولگرایان که در دوره های قبلی وقت خود را مصروف فعالیتهای انتخاباتی می کردند حالا به مناصب بالا رسیده اند و هم وقت ندارند و هم شانشان اقتضا نمی کند تا در این فعالیتهای دون همکاری کنند و خوب نتیجه اش هم تاثیری کوتاه مدت بر میزهای ریاست آنان ندارد.

در پایان به نظر می رسد روند رشد خزنده اصلاح طلبان همچنان ادامه خواهد یافت و این روند حاکی از بلوغ نسبی دموکراسی در کشورمان است و اصولگرایان نیز باید به این زنگ اخطار خوب گوش کنند تا به سرنوشت جنبش دوم خرداد دچار نشوند.

شهری زشت شده توسط مدعیان ساختن شهری زیبا

آیا تبلیغات انتخاباتی به معرفی نامزدها به مردم کمک می کند یا منحرف کردن آنها از واقعیات. این سوالی است که سالها در ذهنم شکل گرفته ولی تجربه ثابت کرده کسانی که بیشتر تبلیغ می کنند و خرج می کنند رای بالاتری می آورند. تنها مورد نقض آن را در انتخابات اخیر ریاست جمهوری یافتم که به همت صدا و سیما شخصی رای آورد که اتفاقا کمترین خرج را هم کرد. و در عین حال توانست شعار و پیام خود را هم به همه مردم برساند. آیا راهکاری وجود ندارد که در انتخاباتی مثل شورای شهر هم چنین اتفاقی بیفتد و از این شیوه ها سنتی و زشت کننده شهر پرهیز کرد. این انتخابات هم می گذرد و تنها چهره زشت شهرمان است که به یادگار باقی می ماند و تا ماهها چشمان عابرین را آزار می دهد.

در اکثر تبلیغات انتخابات شورای شهر اشاره به ساختن شهری زیبا، آباد و .. را مشاهده می کنیم اما آنچه که امروز در سطح شهرها می بینیم چهره کثیف و آلوده از پوسترهای بی ریخت مدعیان ساختن این شهر زیبا ست. هیچ مرجعی در حال حاضر به طور رسمی مسئول پیگیری تخلفات انتخاباتی موجود نیست و فرمانداری هم فقط اعلام می کند که خلاف است و هیچ اقدام قانونی در جهت جلوگیری از این تخلفات توسط نامزدها انجام نمی دهد. قانون تاکید نموده تبلیغات بایستی حداکثر در اندازه ۱۰۰در ۷۰ چاپ گردد. اما مشاهده موارد تخلف زیاد مشکل نیست. آیا جلوگیری کردن از این اوضاع اینقدر مشکل است که آقایان مسئولین اجرایی زحمت حتی فکر کردن به آن را هم به خود نمی دهند؟ روی جدولهای خیابانها پر است از پوسترهای مختلف نامزدها و مامورین شهرداری را دیدم که در حال پاک کردن آن هستند. به راستی هیچ راهکار دیگری برای معرفی نامزدها به مردم بغیر از این شیوه سنتی و زشت نیست. آیا اختصاص بیلبردهای شهری به تبلیغات و تعبیه مکانهایی دیگر به این امر اینقدر مشکل است.

این بار هم این اشتباه تکرار شد ولی برای انتخابات آینده از همین حالا بایستی فکر کرد.

شورای نگهبان قانون اساسی یا نگهبان.....

شورای نگهبان از ابتدای تاسیس تاکنون فراز و نشیب های زیادی داشته و مراحل گوناگونی را پشت سر گزارده است. همیشه کاری از این دست که شورای نگهبان به عهده دارد آماج انتقادات فراوان و محل بحثهای زیادی بوده است ولی در کشور ما به دلایل مختلف حساسیت ها بر روی این عملکرد زیادتر است. به چند دلیل عمده آن می توان اینگونه اشاره کرد:

۱-نبود یک معیار مشخص برای رد یا تایید صلاحیت نامزدها:

نبود یک قانون و معیار مشخص برای تایید یا رد صلاحیتها همواره جای سوالات فراوانی را برای افکار عمومی پیش آورده که مبادا سلایق شخصی در تصمیم گیریها دخالت داشته باشد.

۲-نبود رویه ثابت در روند تایید صلاحیتها:

این مشکل هنگامی بیشتر خود را نشان می دهد که در یک انتخابات عده ای تایید و در انتخابات بعدی همان افراد رد صلاحیت می شوند یا بالعکس. در این انتخابات خبرگان این شائبه با رد صلاحیت آقای انصاری قوی تر شد.

۳-منتسب بودن اعضای این شورا به جناحی خاص:

چه بخواهیم و چه نخواهیم اعضای این شورا همواره منتسب به جناح خاصی هستند که اتفاقا در حال حاضر جناح حاکم هم هستند و با رد و تایید ها اولین فکری که به ذهن متبادر می شود کمک آنان به پیروزی جناح خود است که البته به نظر منطقی هم می رسد که لااقل ناخود آگاه این اتفاق بیفتد.(والله اعلم )

۴-سابقه کدخدا منشی بعضی سران و نفوذ در تصمیم گیری این شورا:

انتخابات نهم ریاست جمهوری از اهم آن به شمار می آید که این اعمال نفوذ در این شورا برداشت سوء را تقویت می نماید.

همچنان که در این وبلاگ هم قبلا اشاره شد انتظار می رفت انتخابات آتی خبرگان به یکی از پرشورترین انتخابات خبرگان تاریخ انقلاب تبدیل شود ولی با اعلام اسامی به نظر می رسد انتخاباتی بی سر و صدا و بی دردسر های احتمالی بیشتر مورد پسند تصمیم گیرندگان است . با رد صلاحیت انصاری و تهرانی در کرمان این سوء برداشت به اوج می رسد که تنها به انتخاباتی با کاندیداهای جناح خاص و چند کاندیدای بیخطر بسنده شده است. این برداشت هنگامی به اوج خود می رسد که سخنگوی شورای نگهبان می گوید:سعی شده طوری برنامه ریزی شود که انتخابات در همه استانها با رقابت کاندیداها همراه باشد و تعداد کاندیداها از منتخبان بیشتر است.

سیاست جدید ترور ،

 فرافکنی و التهاب

چرا وزیر صنایع  لبنانی ترور می شود؟ در حالی که حزب الله در آستانه قبضه قدرت سیاسی در لبنان به پشتوانه حمایت مردمی است. اصولا چه نیازی است در حالی که کاملا مسالمت آمیز می توان قدرت را به دست آورد با حذف فیزیکی اقدام به قدرت نمایی کرد؟ چرا حامیان حزب الله باید دست به ترور فردی بزنند که تشییع جنازه او به میتینگ ضد حزب الله تبدیل می شود؟ و نهایتا اینکه چه کسی از ترور پیر جمیل سود برد؟

اینها سوالاتی است که با کمی فکر کردن به آنها به جوابی واضح می رسیم که ترور این وزیر لبنانی توسط کسی جز موساد و با هماهنگی جناح 14 مارس نمی تواند صورت گرفته باشد.

ظاهرا با آشوبهایی که پس از ترور رفیق حریری ناموفق ماند اکنون این ترور دانه بعدی این زنجیر است که احتمالا ادامه هم خواهد یافت. اما چرا اسراییل و حامیان لبنانی او مجبور به حذف مهره های نزدیک خود برای فرافکنی شده اند نکته ای در خود نهفته دارد که نشان از ضعف و استیصال آنها در برخورد با محبوبیت روزافزون حزب الله است. شما در یک منازعه تنها در هنگامی دست به آسیب زدن به دوستان خود می زنی که هیچ راه دیگری را برای پیروز شدن نتوانی بیابی .با کمی تامل در ترور صورت گرفته تنها نتیجه ممکن قدرت گرفتن روز افزون حزب الله در لبنان با آن همه معادلات پیچیده است که اگرچه شاید ظاهرا این قضیه کمی به آن شوک وارد کرده و از سرعت آن کاسته ولی انکار ناپذیر و غیر قابل جلوگیری است.

 اما هوشیاری سید حسن نصرالله هم در این میان مثال زدنی است. اگر وی می خواست خام و احساسی عمل کند لبنان را در آستانه یک التهاب و درگیری داخلی دیگر می نمود که این سالها شاهد ضربات آن به پیکره حزب الله بودیم اما با دعوت سید حسن به آرامش شیعیان در مقابل توهین ها و ناجوانمردی ها از یک فتنه دیگر که خواست اسراییل بود جلوگیری شد.  قطعا اگر مردم لبنان کمی در پیامدها و آثار این ترور ها دقت کنند متوجه عاملین آن خواهند شد البته به شرطی که اوضاع آشفته و مغالطه های سیاسی موجود اجازه  فکر کردن به آنها بدهد.